|
|||||||||||||||||||
|
Kizlar ve Babalari
0 yasında
Baba : Ne kadar da güzel. Simdi bu küçücük sey benim kızım mı... Gözleri de bana ne kadar çok benziyor...
Kızı : Bu gözlerini benden hiç ayirmayan adam babam olsa gerek...
5 yasında
Baba : Prensesim benim, güzel kızım... Söyle bakalım baban sana ne alsın...
Kızı : En çok babamı seviyorum... Babam, niye annemle uyuyor...
Hep benimle uyusun, baskasını sevmesin...
10 yasında
Baba : Gittikçe yaramaz oluyor, kime çekti bu kız...
Kızı : Ben babama asıgıım... Büyüyünce babam gibi erkekle evlenecegim... Babam bu ay harçlıgıımı arttırır mı...
15 yasında
Baba : Ne kadar da çabuk büyüdü... Eve de gittikçe geç kalmaya basladı, bu gidisle basına kötü bir sey gelecek... Sanırım daha sert konusmalıyım...
Kızı : Babam yüzünden arkadaslarımla istedigim kadar vakit geçiremiyorum... Bana baskı uygulamasından nefret ediyorum... Ne zaman özgür olacagıım...
20 yasında
Baba : Artık sözümü dinlemiyor, benden giderek uzaklasıyor... Kendi parasını da kazanmaya basladı ya, bana ihtiyacı kalmadı tabii. Uzun zamandır tatlı bir-iki laf geçmedi aramızda zaten... Evi de sürekli erkekler arıyor. Galiba kızım elden gidiyor...
Kızı : Her dedigime alınıyor, beni bir türlü anlamıyor... Hele geçen gün giydigim mini etege karısmasına ne demeli... Evden ayrılıp, kendi hayatımı kurmalıyım... Çocuk muamelesi görmekten bıktım artık!...
25 yasında
Baba : Bir gün bunun olacagını biliyordum... Iste evleniyor... Zaten aramız eskisi gibi degildi... Simdi bir de kocası var... Prensesim beni terkediyor...
Kızı : Böyle bir günde bile o mutsuz ifadeyi takınmasının ne lüzumu var ki... Biliyorum, onu bir türlü içine sindiremedi. Bu yüzden yapıyor... Kendi hayalindeki damat degil ya!... Sanki birlikte yasayacak olan o...
30 yasında
Baba : Çok az görüsüyoruz. Daha sık biraraya gelsek ne iyi olur... Hem torunlarımı da özlüyorum... Kendi arkadas çevrelerinden fırsat bulup da bize gelemiyorlar ki...
Kızı : Babamları da çok ihmal ediyorum galiba... Yine telefonda çok üzgün geldi sesi... Haftasonu onlara süpriz yapmak en iyisi...
40 yasında
Baba : Kızım, benim entellektüel düzeyimi yeterli bulmuyor... Ona göre çagın gerisinde düsünüyormusum... Oysa küçükken derslerine hep ben yardım ederdim... Anlayamadıgıı bütün problemleri bana sorardı... Simdi beni begenmiyor... Bir daha onunla asla politik tartısmalara girmeyecegim...
Kızı : Babam giderek daha da çocuk gibi davranıyor... Sürekli bir seylerden yakınıyor... Gerçi son zamanlarda saglıgı da iyi degıil ama... Ya ona bir sey olursa... Zaten hiçbir zaman diledigi gibi bir evlat da olamadım...
45 yasında
Baba : Kızımın mutlu bir yuvası olması ne güzel... Gözüm arkada gitmeyecegim. Her seyi kendi basardı... Onunla gurur duyuyorum...
Kızı : Babam için çok endiseleniyorum. Onu kaybetmeye hazır degilim... Ilaçlarını da hep ihmal ediyor zaten... Allah'ım onu benden alma!
50 yasında
Baba : Dünyada mutlu kal kızım !...
Kızı : Seni çok özleyecegim ve arayacagıım babacıgıım... Simdi ben kime danısacagıım, kim yardım edecek bana... Ne olur gittigıin yerde çok mutlu ol... Ve hep yanımda oldugunu hissettir, Ne bileyim ben, arada sırada isaretler yolla mesela... Ah babacıgıım! Sensiz nasıl yasayacagım...
55 yasında
Kadın : Sen gideli, seni daha iyi anlıyorum babacıgım... Keske seni hiç üzmeseydim demeyecegim, Çünkü "keske"lerin hiçbir seyi degıistiremeyecegini biliyorum.... Yine de beni duyuyorsan, lütfen seni üzdügüm her gün için çok ama çok pisman oldugumu bil olur mu...
|
|||||||||||||||||||
| KaRiNcA KaRaRiNcA |